Mandragora Yaga Joga

Idąc na jogę często zakładamy, że dostaniemy spokój i relaks. Ale nie zawsze tak jest, bo między oczekiwaniami a rzeczywistością nie zawsze jest pomost.

A ciało i układ nerwowy nie zawsze reagują w prosty sposób.

Kiedy zwalniamy i wychodzimy z napięcia organizm może w końcu dopuścić do głosu to, co wcześniej było zagłuszane pośpiechem, stresem, działaniem.

I choć liczymy na relaks może pojawić się cos innego:
– łzy,
– rozdrażnienie,
– zmęczenie,
– potrzeba ciszy,
– pobycia chwilę samemu.

To nie oznacza, że praktyka była nieodpowiednia. Czasem wręcz przeciwnie. Mogła być dokładnie taka, jakiej potrzebowaliśmy.

🤍 Jak jest u Ciebie? Czy doświadczyłaś takich odczuć po praktyce jogi? Daj znać których.

—

Jako mama, często całymi dniami jesteś dla innych, dla wszystkich.
Przeżywasz, pamiętasz, wspierasz, opiekujesz się, zauważasz. 🤍

I choć dajesz innym tyle ciepła, czułości i uwagi, czasem sama tęsknisz za tym, by ktoś spojrzał także na Ciebie.

Nie tylko przez pryzmat roli, obowiązków i „ogarnięcia wszystkiego”, ale po prostu… zobaczył Ciebie.

Twoje zmęczenie.
Twoją wrażliwość.
To, że Ty też czasem nie masz już siły.
Że też potrzebujesz odpoczynku, bliskości i tego, by ktoś zaopiekował się Tobą.

Dlatego dziś właśnie tego życzymy Ci najbardziej. 🌷

Żebyś miała wokół siebie ludzi, przy których nie musisz być silna przez cały czas.
Którzy zauważą ile dajesz z siebie, ale też to, czego sama potrzebujesz.

Żebyś dawała sobie tyle samo łagodności, ile dajesz innym.
Żebyś nie czuła, że musisz zasługiwać na odpoczynek.
I żeby obok troski o wszystkich, znalazła się też troska i czas dla samej siebie.

Mamo, dobrze, że jesteś. 🤍

✨ Jeśli chcesz, podziel się z nami w komentarzu jednym słowem, czego dziś najbardziej potrzebujesz.

Terapia nie sprawia, że stajemy się kimś zupełnie innym.

🔸 Nie wymazuje naszej historii.
🔸 Nie usuwa automatycznie dawnych ran.
🔸 Nie daje gwarancji, że już nigdy nic nas nie zaboli.

Terapia pomaga raczej zobaczyć siebie wyraźniej.
Zrozumieć, skąd biorą się nasze reakcje.
Rozpoznać te części nas, które są poranione, zawstydzone, przestraszone albo ciągle gotowe do obrony.

Ale samo zrozumienie to dopiero początek.

👉 Bo w życiu nie chodzi tylko o to, żeby „wiedzieć”, dlaczego cierpimy. Chodzi o to, co z tą wiedzą zrobimy.

🔸 Czy nauczymy się nie rozrywać ciągle tych samych ran.
🔸 Czy zaczniemy inaczej reagować, kiedy odezwie się stary ból.
🔸 Czy zauważymy moment, w którym dawna historia próbuje przejąć stery nad teraźniejszością.

Dobra terapia nie obiecuje życia bez trudności.
Daje coś bardziej realnego: większą zdolność bycia przy sobie wtedy, gdy trudności się pojawiają.

Nie chodzi o to, żeby już nigdy nie bolało.
Chodzi o to, żeby ból nie musiał za każdym razem prowadzić nas tą samą, starą drogą.

Czasem największą zmianą nie jest to, że znikają nasze rany. Tylko to, że przestajemy żyć tak, jakby one miały decydować o wszystkim.

🤍 Jeśli czujesz, że potrzebujesz wsparcia, możesz umówić się na pierwszą sesję lub bezpłatne 25-min spotkanie wstępne.

Link znajdziesz w bio.

Złość nie zawsze jest problemem. Czasem jest drogowskazem.

Nie lubimy jej doświadczać i najczęściej postrzegamy ją negatywnie. A przecież złość to też emocja pożyteczna, która niesie za sobą bardzo dużo informacji.

Pokazuje nam:
💔 kiedy ktoś przekroczył nasze granice,
💔 kiedy sami za czym tęsknimy,
💔 kiedy mamy w sobie niezaspokojone potrzeby.

Często działa jak maska 🎭. Może przykrywać pragnienie wolności, odpoczynku, bliskości, odwagi, sprawczości albo prawa do wyboru.

Bywa, że widzimy, jak ktoś sięga po coś, o czym marzył...
Wybiera siebie lub prosi o więcej, a w nas pojawia się krytyczna ocena.

▫️„Jak ona może?”
▫️„Co on sobie wyobraża?”
▫️„To egoistyczne.”

Złość bywa nie tylko reakcją na drugą osobę, ale także sygnałem własnej zatrzymanej potrzeby lub tęsknoty. To dla nas zawsze sygnał, że emocja próbuje nam powiedzieć coś o nas samych. Pokazuje miejsce, w którym nasza potrzeba puka od środka i mówi:
„Zauważ mnie.”

Może więc, gdy pojawi się następnym razem, zamiast od razu ją uciszać lub dać się jej ponieść, warto zatrzymać się na chwilę i zastanowić, co takiego chce nam powiedzieć.

🌿 Ciekawe, ile razy pod złością kryje się coś dużo bardziej delikatnego.

A Ciebie, co najczęściej najbardziej złości?

Są miejsca, gdzie przez większość czasu...
Działamy.
Ogarniająmy.
Jesteśmy dla innych.

I są też takie, w których można na chwilę się zatrzymać i naprawdę zauważyć siebie.

Pierwsza grupa „Ciało i Emocje” metodą Lowena właśnie trwa. 🤍

Od kilku tygodni spotykamy się w kameralnej grupie kobiet, które poprzez ciało, ruch, oddech i relację z drugą osobą uczą się lepiej zauważać siebie, swoje emocje i napięcia, które noszą na co dzień.

To bardzo uważna praca.
Bez oceniania i presji, by „radzić sobie lepiej”.

Ale za to jest miejscem do zatrzymania się i sprawdzenia „jak się mam” i co dzieje się we mnie naprawdę?

Uczestniczki mówią, że to przestrzeń, w której w końcu:
🔸 czują się wysłuchane,
🔸 gdzie nie trzeba być ciągle dla innych, a można być dla siebie,
🔸 gdzie uczą się otwartości i własnych granic.

Jeśli czujesz, że ten temat jest Ci bliski, możesz zapisać się na listę zainteresowanych. Kolejna edycja już 3 czerwca 2026. 🤍

Link znajdziesz w bio.

—



Psychoterapia Lublin • Lowen Lublin • praca z ciałem • regulacja układu nerwowego • grupa terapeutyczna • terapia poprzez ciało

Joga, uważny ruch i psychoterapia przez ciało uczą nas słuchać.

Świadomość interoceptywna to zdolność zauważania sygnałów płynących z wnętrza ciała: oddechu, napięcia mięśni, bicia serca, ucisku w brzuchu, zmęczenia, pobudzenia, rozluźnienia.

🧭 To taki wewnętrzny kompas, który pomaga rozpoznać, co naprawdę dzieje się z nami, zanim jeszcze ubierzemy to w słowa.

W praktyce jogi i uważnego ruchu nie chodzi wyłącznie o wykonanie pozycji czy poprawność techniczną. Chodzi również o pytania:

– Jak oddycham?
– Gdzie zatrzymuję napięcie?
– Czy moje ciało się broni, czy może zaczyna ufać?
– Czy jestem w kontakcie ze sobą, czy tylko „wykonuję ćwiczenie”?

👉 To właśnie w tym miejscu joga staje się czymś więcej niż aktywnością fizyczną. Może być przestrzenią rozwijania kontaktu z ciałem, emocjami i własnymi granicami.

Podobnie w psychoterapii przez ciało np. w podejściu inspirowanym bioanalizą Lowena – ciało nie jest traktowane jako dodatek do psychiki. Jest nośnikiem historii, napięć, zahamowań, ale też zasobów, energii i żywotności.

Przewlekle napięte barki, zaciśnięta szczęka, płytki oddech czy usztywniona klatka piersiowa mogą być śladami sposobów, w jakie nauczyliśmy się radzić sobie z emocjami, relacjami i stresem.

Świadomość interoceptywna pomaga zauważyć te sygnały wcześniej. Zamiast automatycznie reagować, możemy się zatrzymać i zapytać:

– Co teraz czuję w ciele?
– Jaka emocja może się za tym kryć?
– Czego potrzebuję — napięcia, ruchu, oddechu, odpoczynku, kontaktu, granicy?

🧘‍♀️ Uważny ruch, joga i praca z ciałem nie obiecują „odcięcia” od trudnych emocji. Wręcz przeciwnie, uczą bezpieczniejszego kontaktu z nimi. Pomagają wracać do ciała nie po to, aby je kontrolować, ale aby je rozumieć.

Nasze ciało często wie wcześniej niż głowa.
A praktyka zaczyna się wtedy, gdy naprawdę zaczynamy go słuchać.

----

Ciało mówi. Joga, uważny ruch i psychoterapia przez ciało uczą nas słuchać.

Świadomość interoceptywna to zdolność zauważania sygnałów płynących z wnętrza ciała: oddechu, napięcia mięśni, bicia serca, ucisku w brzuchu, zmęczenia, pobudzenia, rozluźnienia.

🧭 To taki wewnętrzny kompas, który pomaga rozpoznać, co naprawdę dzieje się z nami — zanim jeszcze ubierzemy to w słowa.

W praktyce jogi i uważnego ruchu nie chodzi wyłącznie o wykonanie pozycji czy poprawność techniczną. Chodzi również o pytania:

– Jak oddycham?
– Gdzie zatrzymuję napięcie?
– Czy moje ciało się broni, czy może zaczyna ufać?
– Czy jestem w kontakcie ze sobą, czy tylko „wykonuję ćwiczenie”?

👉 To właśnie w tym miejscu joga staje się czymś więcej niż aktywnością fizyczną. Może być przestrzenią rozwijania kontaktu z ciałem, emocjami i własnymi granicami.

Podobnie w psychoterapii przez ciało – na przykład w podejściu inspirowanym bioanalizą Lowena – ciało nie jest traktowane jako dodatek do psychiki. Jest nośnikiem historii, napięć, zahamowań, ale też zasobów, energii i żywotności. Przewlekle napięte barki, zaciśnięta szczęka, płytki oddech czy usztywniona klatka piersiowa mogą być śladami sposobów, w jakie nauczyliśmy się radzić sobie z emocjami, relacjami i stresem.

Świadomość interoceptywna pomaga zauważyć te sygnały wcześniej. Zamiast automatycznie reagować, możemy się zatrzymać i zapytać:

– Co teraz czuję w ciele?
– Jaka emocja może się za tym kryć?
– Czego potrzebuję — napięcia, ruchu, oddechu, odpoczynku, kontaktu, granicy?

🧘‍♀️ Uważny ruch, joga i praca z ciałem nie obiecują „odcięcia” od trudnych emocji. Wręcz przeciwnie, uczą bezpieczniejszego kontaktu z nimi. Pomagają wracać do ciała nie po to, aby je kontrolować, ale aby je rozumieć.

Nasze ciało często wie wcześniej niż głowa.

A praktyka zaczyna się wtedy, gdy naprawdę zaczynamy go słuchać.

----